Wat vooraf ging : In mijn laatste jaar aan de universiteit koos ik Chinees als keuzevak, een taal die mij al heel lang interesseert en intrigeert. Eenmaal afgestudeerd besloot ik een beurs aan te vragen om verder Chinees te studeren in Taiwan, een eiland voor de Chinese kust. In de tussentijd werkte ik als programmeur in het Gentse. Ik kreeg de beurs en na een jaartje gewerkt te hebben zat ik opnieuw op de schoolbanken. Tijdens de zomer was ik dan terug in Belgie, en nu zit ik in China zelf met het plan nog zes maanden verder te studeren.
Een week geleden ben ik hier aangekomen. Ik heb een bescheiden kamertje in de "International Student Dorm" op een grote campus van de Shandong University in Jinan (济南). Deze "Stad van de bronnen" ligt in het noord-oosten van China, zo'n 350 km ten zuiden van Beijing. Het is hier momenteel nog heel mooi weer, maar de winter wordt wel koud. Misschien wordt het zelfs een witte kerst.
Volgens Wikipedia heeft de stad tegen de zes miljoen inwoners, maar dat is blijkbaar met alle dorpjes en gehuchten in de regio meegegerekend. Volgens de Lonely planet zijn het eerder rond de twee miljoen... Een hoop mensen in elk geval :) Het is de hoofdstad van de provencie Shandong (山东) en bekend voor zijn natuurlijke bronnen, midden in de stad! Er is ook een groot meer in de stad gelegen, het "Groot Helder Meer" (大明湖, Da Ming Hu). Bovendien zitten we op een grote campus met veel groen en staan er naast de meeste straten bomen geplant. Ik ben dus wel aangenaam verrast hoe aangenaam vertoeven het hier is. De straten zijn wel heel stoffig. Dat komt naar het schijnt door het "Aziatisch Stof", grote wolken van geel stof die vanuit de woestijnen van Mongolië en Noord-China naar de rest van China, Japan, Korea en zelfs de VS waaien. De ergste periode hiervoor is de lente, maar dan ben ik gelukkig al weer weg.
China en Taiwan hebben al langer een bijzonder gespannen relatie, en dus heeft iedereen in Taiwan wel een mening over China, meestal niet zo positief. Het aantal doemverhalen en waarschuwingen dat ik te horen gekregen heb afgelopen jaar zijn niet op twee handen te tellen. Ik hield dus mijn hart vast, wat uiteindelijk totaal onterecht bleek. De mensen zijn hier net zo vriendelijk en behulpzaam als in Taiwan, het eten is net zo lekker, en de vervuiling is niet merkbaar beter of slechter.
Er is natuurlijk wel een groot verschil tussen de twee, Taiwan is een jonge democratie met persvrijheid, iets wat je van China niet kan zeggen. Heel veel merk je daar echter niet van in het dagelijks leven. De Chinezen zijn heel pragmatisch, ze hebben de laatste vijftig jaar heel wat miserie gekend en zijn dus maar al te blij om de vrijheden die ze ondertussen wel hebben ten volle te benutten, zonder voor de rest hoog van de toren te blazen. Bovendien worden we als buitenlanders erg goed behandeld, en iedereen doet zijn best om ons de mooiste kant van China te laten zien.
Zoals gezegd heb ik een eigen kamertje in de dormitory, met eigen badkamer, en iedereen heeft hier tv en airco op de kamer. Er is een winkeltje beneden dat tot 's avonds open is, en we kunnen eender wanneer komen en gaan. Vergelijk dat met de Chinese studenten : 6 tot 8 personen op een kamer, geen tv, geen airco, badkamer op de gang, en 's avonds binnen voor 10 uur. Het mag de buitenlanders duidelijk niets ontbreken.
Tot nu toe hebben we nog niet veel te doen gehad, de lessen beginnen pas volgende week. Er is dus al tijd geweest om te socializen en de buurt te verkennen. Gisteren ben ik me een tweedehands fiets gaan aanschaffen zodat ik wat mobieler ben. Ik ben ook al eens een namiddag aan het meer gaan doorbrengen, tot mijn verbazing moest je inkom betalen (zo'n 3 €) maar het was het helemaal waard! Echt prachtig, met verschillende tempels en pagodes er om heen.
Morgenochtend heeft iedereen een toets om te bepalen in welk niveau je terecht komt. Het zal dus waarschijnlijk wat rustiger zijn vanavond dan de voorbije avonden.