Reisje naar het Zuiden

Afgelopen week had we vakantie, ideale kans om eens een paar dagen de stad te verlaten en wat meer van Taiwan te zien. Ik kon meerijden richting zuiden met een paar vrienden die Familie gingen bezoeken. Zaterdagmiddag zijn we vanuit Taizhong vertrokken richting Gaoshu (hoge boom), een dorpje in de provincie Pingdong. De bevolking van Taiwan bestaat uit verschillende etniciteiten. In de streek van Gaoshu wonen veel Hakka, een bevolkingsgroep die ook op het vasteland China te vinden is.

Als je reist met Taiwanezen heb je nooit honger. Eten is heel belangrijk in de Taiwanese cultuur. Na aankomst werd er prompt thee geserveerd, en fruit, en iets zoet gemaakt van rode bonen. Niet veel later gingen we met zijn allen op restaurant. Tafels in restaurants zijn hier meestal van het "lazy Susan" type met een grote draaiende schijf zodat iedereen aan de verschillende schotels kan. Ieder krijgt een kommetje rijst, soms ook noedels en/of soep, een leeg kommetje en een bordje. Met je stokjes neem je van de verschillende schotels beetjes eten op je rijst of in je leeg kommetje en eet van daar. Normaal gezien heb je altijd een kommetje in één hand en je stokjes in het andere, je kommetje op tafel laten staan en van daar eten is niet beleefd. Het bordje dient om afval zoals bijvoorbeeld garnaalschillen op te leggen.

Vervolgens worden er de ene na de andere schotel geserveerd die door iedereen gedeeld worden. Het is goede vorm om af en toe een smakelijk stukje aan je buren aan te bieden. Dit kan behoorlijk lang doorgaan, met schotels die al worden afgeruimd terwijl de volgende geserveerd wordt. Soep, groenten, vis, vlees, wat je maar kan bedenken.

Drinken gebeurt uit kleine glaasjes, vaak bier of sterke drank. Er wordt veel naar elkaar getoast en gedronken, al dan niet "gan bei" (ad fundum). Wanneer de groep over meerdere tafels verdeeld is is het beleefd om rond te gaan en bij elke tafel te toasten. Met een hand houd je dan je glaasje vast terwijl de andere er lichtjes onder gehouden wordt. Je heft je glas naar de persoon naar wie je toast, drinkt en heft vervolgens opnieuw je glas. Dit is een belangrijk teken van respect.

Op zondagochtend na het ontbijt (danping, gemaakt van brood, eieren en mais, spek of andere vulling) gingen we dan naar de plaatselijke markt, en vervolgens ging de hele karavaan naar Meinong, zo'n beetje het centrum van de Hakka cultuur in zuidelijk Taiwan. Ondertussen was het twaalf uur gepasseerd dus dringend tijd voor warm eten. De specialiteit hier was "ban tiao", zeg maar de tagliatelli van de noedels. Nadien heb ik dan een fiets gehuurd en een kamer gehuurd en van daar ging de tocht alleen verder. In de namiddag heb ik dan de omgeving verkend en gefietst tot waar de bergen begonnen en het me te stijl werd.

Op maandag ben ik dan de bergen ingegaan richting Duona, een klein dorpje van aborigines, de oudste bewoners van het eiland. Er zijn twaalf verschillende stammen van aborigines. Vroeger werden ze bergmensen genoemd maar tegenwoordig heet het (politiek correct) "oorspronkelijk wonende bevolking" (yuan zhu min, 原住民). Bussen gingen zo ver niet dus werd het liften. De eigenaar van het gastenverblijf bracht me op zijn scooter terug naar Gaoshu, vanwaar ik achter op de moto tot in Maolin geraakt ben. Daar kon ik achter in de laadbak tot Duona. Het was nog geen 11u in de ochtend en ik was al op bestemming, hoog in de bergen.

Duona staat bekend voor zijn gratis hotsprings. Ze zijn esthetisch niet alles, maar het water is heerlijk. Het uitzicht hier was ronduit prachtig. Spijtig genoeg wordt het al voor zes uur donker en daarna valt er niet veel meer te beleven. In het dorpje kon ik een kop noedels met soep krijgen, met wat dougan (een soort tofu) en haidai (een soort zeewier). Dan maar terug naar de B&B om wat te lezen. Ondanks mijn drie puls was het toch wel behoorlijk koud zo in de bergen, dus de dag nadien was het snotteren geblazen. Gelukkig ging het snel weer over.

Ondertussen was het dinsdag en woensdag wou ik terugkeren. Twee liften, een bus- en een treinrit later was ik dan in Tainan, een stad met heel veel geschiedenis, en ook gigantisch veel tempels. Ondertussen was de batterij van mijn camera wel leeg dus de foto's van Tainan zijn met mijn GSM getrokken. Heel de dag heb ik daar rondgewandeld, de ene tempel na de andere bezocht. Vermits er nog een schooltrip naar Tainan op komst is kon ik de typische toeristische bestemming laten voor een andere keer.

In zo'n tempel kan je wierook offeren, of een vraag stellen aan de hand van de "halve maantjes", twee roodgeschilderde stukjes hout in de vorm van een halve maan, met een platte onderkant en een bolle bovenkant. Je neemt die samen in je handen, denkt aan je vraag, schud twee keer en laat ze dan vallen. Komt de ene op de bolle en de andere op de vlakke kant terecht is het antwoord positief, anders moet je proberen je vraag anders te verwoorden om te zien of je dan misschien een beter antwoord krijgt.

In veel tempels staat ook een bak met allemaal stokjes. Op elk daarvan staat op het einde een nummer. Je trekt er eentje, kijkt naar het nummer, en vervolgens kan je een papiertje krijgen dat met dat nummer overeen komt en waar raad voor de toekomst op te vinden is. Dit is natuurlijk in oude, Chinese, profetische taal dus je moet dan nog iemand vinden die dat in mensentaal kan omzetten. Heel interessant wel allemaal.

Briefjes

's Avonds ben ik dan een kijkje gaan nemen 'the Armory'. Een kroeg uitgebaat door westerlingen waar ze zowaar Stella Artois op de kaart hadden staan. Een handvol pintjes later ging het dan terug richting hotel, en de dag erna met de trein terug naar Taizhong.

De trip smaakt ongetwijfeld naar meer. Aangezien ik vaak geen keuze had dan in het Chinees te communiceren is mijn Chinees er ook merkbaar beter van geworden. Nu is het echter weer alle dagen naar de les, tot Chinees Nieuwjaar.