Taiwanees najaar

大家好!

De verzengende zomerhitte is voorbij en heeft plaats gemaakt voor heerlijk zonnig najaarsweer. Wat ze in België terrasjesweer zouden noemen. Het is minder vochtig dan een maand geleden, en er staat geregeld een lichte bries waardoor de smog wat verwaait.

Sinds mijn laatste schrijven zijn er ook twee typhoons langs het eiland gepasseerd. De eerste is langs het Noord-Oosten rakelings Taiwan gepasseerd, de tweede was behoorlijk stevig is en voor een uurtje of zo aan land geweest. Het Noorden en Oosten heeft het zwaar te verduren gehad, maar hier halverwege de oostkust beschermd door de centrale bergkam viel het beter mee. Veel regen en stevige wind, dat wel. Een neon reclamebord wat verder in de straat is naar beneden gekomen, en heel wat zeilen met reclame hingen volledig aan flarden.

Uit mijn vorige posts kregen sommigen de indruk dat ik hier dag en nacht lig te fuiven. Ik wil jullie natuurlijk niet teleur stellen, maar Chinees studeren is geen part-time job. In de voormiddag heb ik les, en het grootste deel van de namiddagen breng ik thuis door met studeren en huiswerk. Alle dagen hebben we wel iets van huiswerk, waardoor het soms lijkt of ik weer in de lagere school zit. Twee à drie keer per week is er een test van woordenschat of grammatica.

De Language Center Chinese Division werk met periodes van drie maanden elk, waarna er een examen volgt en een week om op adem te komen. We zijn nu net over de helft van de eerste periode en dus was het vorige week "mid-term" examen. Eén van de voorwaarden voor mijn studiebeurs is dat ik steeds boven de 80% blijf, maar het ziet er naar uit dat dat wel zal lukken. De leraars geven redelijk mild hun punten.

Ik heb ondertussen een eigen plek om te wonen gevonden, in een appartement dat ik deel met een Canadees, waardoor ik tijdens het schrijven een uitzicht heb op de skyline van Taizhong. Het is bovendien slechts op tien minuutjes stappen naar de universiteit.

Het voorbije weekend ben ik eindelijk eens de stad uitgeraakt. Heerlijk om nog eens frisse lucht te ademen. Met een Taiwanese vriend we met een groepje van vijf gaan stappen in de bergen net buiten Taizhong. Er zijn verschillende "hiking trails" aangelegd. Het was echt een zalige ervaring. Vooral in het begin ging het behoorlijk stijl dus we hebben wel wat gezweet.

Zoals te verwachten was ben ik weer totaal verslaafd aan de ijsthee hier. Voor elk café in België heb je hier twee theehuizen. Je hebt de echte traditionele waar je in Japanse stijl aan lage tafels zit, je hebt de modernere waar veel mensen ook komen om te eten, en dan heb je, zeker in een studentenbuurt zoals hier, gigantisch veel kleine theewinkeltjes die hoofdzakelijk leven van afhaal. Velen hebben niet eens tafels, alleen een grote toog. De variëteit in het aanbod is ook enorm. Dat gaat van gewone groene, zwarte of oolong thee met veel of weinig suiker en ditto ijs, over thees met melk en parels van tapioca tot honingthee met aloe, en verleden week kwam mijn flatgenoot thuis met een thee met vanilleijs. Naart het schijnt zijn er zelfs een paar plaatsen waar men groene thee gemengd met Heiniken verkoopt. Toegegeven dat de keuze van pils wat ongelukkig is, maar desalniettemin het proberen waard.