When in Rome

Over een uurtje begint de Orientation day op Feng Chia university. Dat geeft mij nog wat tijd om jullie op de hoogte te brengen hoe het me hier vergaat.

Ik ben hier nu een week, en ik begin stilaan aangepast te geraken aan de nieuwe omgeving. Ik ben over mijn jetlag heen, ik begin de buurt wat te kennen en ik weet al een paar goede adresjes om aan eten en drinken te geraken.

Zaterdag had ik afgesproken met David Pan, iemand die ik via Couchsurfing ontmoet heb. David is een Taiwanees die in de dezelfde buurt van Taichung woont als waar ik nu zit. Hij heeft me meegenomen naar een koffie- en een theehuis, en onderweg een beetje de stad laten zien. We zijn gepasseerd aan de boekenwinkel 'Caves', het technoshopping paradijs 'Nova', het Mexicaans restaurant Frogs ("many foreigners come here") en nog wat andere plaatsen. Onderweg ook een exemplaar van Compass opgepikt, een gratis Chinees/Engels tijdschrift met uitneembare kaart van de regio.

Dankzij de Compass kaart belandde ik dan maandagavond in PJ's, een cafeetje uitgebaat door een Amerikaan (PJ) die hier al weer zo'n 14 jaar zit. Daar ontmoette ik Murphy die les geeft aan Feng Chia en die toevallig nog iemand zoekt om de helft van zijn appartement te huren. Gisteren eens gaan kijken en het ziet er interessant uit. Ik moet alleen nog uitzoeken hoeveel hassle het is om internet aan te sluiten.

In PJ's zat ook de Canadees Darryl die een scooterbussiness runt. In Belgie had al iemand me zijn contactgegevens gegeven, voor het geval ik een scooter of iets anders nodig had. Kleine wereld, ja ja. Na met wat mensen gesproken te hebben blijkt dat ik wel beter een tweedehands scooter kan kopen dan er een te huren. Ik wacht in elk geval nog even tot Carrie en Kris (mijn guanxi) terug zijn.

Het aantal scooters is hier echt niet te tellen. Fietsen zie je amper, net zo min als voetgangers. Voetpaden doen dienst als scooter- of autoparking, of worden ingenomen door eetkraampjes. Je wandelt dus vaker op de baan dan op het voetpad. Logisch dus dat men te voet ergens naar toe gaan levensgevaarlijk vindt. Fietsers worden grotendeels genegeerd, je moet dus driedubbel op je hoede zijn op de fiets.

De drukte is toch wel even wennen. Gisteren kwam ik rond zes uur terug van Feng Chia, door de omgeving van de 'night market' waar het al stilaan begon vol te lopen. Ik ben er 's avonds nog niet geweest, maar ik herinnner het me nog goed van vier jaar geleden. Het is er echt koppen lopen. Daarvoor is een scooter dus ook wel handig : om af en toe te kunnen ontsnappen naar de bergen. Dat contrast is enorm. Taiwan bestaat voor het grootste stuk uit bergen met massas groene begroeing (groen het jaar rond), hot- en coldsprings, wandel- en klimroutes, nationale parken, echt prachtig. De steden (meestal op de vlakten aan de rand van het eiland) daarentegen zijn enorm druk, en de luchtkwaliteit is ermbarmelijk. Ze verkopen hier dan ook overal van die maskertjes om voor je mond te spannen. Dat houdt natuurlijk niet veel tegen, maar het is een soort fashion statement. Je hebt ze in alle soorten, van ruitjesmotief tot Hello Kitty. Op de scooter moet dat wel handig zijn, daar worden ze vooral voor gebruikt. Toen we hier de laatste keer waren was het net de SARS crisis geweest, toen droegen mensen ze ook vaker gewoon op straat of in de winkel.

Zo, ik ga me eens klaar maken en ontbijten in de sandwichbar hier een beetje verder. Er staan een pak nieuwe foto's op Flickr. Op mijn wandeling maandagavond heb ik veel foto's getrokken om jullie een beetje een sfeerbeeld te geven, te vinden in mijn fotoset 'Around Taichung'. Op pad ben ik ook Giraf nog een paar keer tegengekomen, zie de fotoset 'Giraf bezoekt Taiwan'. Verder zijn er nog een paar themasets bijgekomen : eentje met Chinees eten, en eentje met Chinglish, dat heerlijke taaltje dat voor de Chinezen als Engels klinkt en voor de Engelstaligen Chinees is. Enjoy!