Op verkenning

Ondertussen ben ik bijna twee dagen op Taiwanese bodem. Toen ik vertrok was ik al redelijk uitgeput, met een bescheiding valling er bovenop. Een etmaal onderweg zijn is ook niet de beste manier om te ontspannen. Deze eerste dagen doe ik het dus rustig aan, nog een beetje bekomen van het voorbije jaar en me voorbereiden op wat komen gaat.

Na mijn dutje gisteren middag ben ik dan mijn eerste verkenningstocht gaan doen. Toen ik hier vier jaar geleden was lag er een heel stuk grond tegenover Kris en Carrie hun appartement braak. Ondertussen is dat een Carrefour (jia le fu) geworden van vier verdiepingen.

Zo'n supermarkt in Taiwan heeft meer weg van een winkelcentrum dan van wat wij onder supermarkt verstaan. In de kelderverdieping heb je tafeltjes met daarrond een dozijn eetkraampjes. Je hebt aparte winkeltjes met kleren, boeken, schoenen, piano's en gitaren. Het gelijkvloers en eerste verdieping zijn voor het grootste stuk de eigenlijke supermarkt met eten, huishoudgrief, elektronica enz.

Ik had stilaan eten nodig dus ben ik twee dim sum gerechtjes gaan bestellen, en een grote ijsthee met citroensmaak gehaald in een ander kraampje. De hapjes waren heel lekker, maar de ijsthee viel tegen. Dan maar later in een naburig theehuis nog zo'n ijsthee besteld die heel wat beter smaakte.

Mijn Mandarijns is ongeveer op het niveau van een kleuter, maar het komt toch al van pas. Simpele dingen kan ik bestellen of uitleggen. Alleen versta ik meestal niet wat ze dan antwoorden.

Ik heb dan nog een klein wandelingetje gemaakt en wat inkopen gaan doen : een fles water, een pot groene thee (ben ik nu van aan het genieten), twee schoteltjes fruit (voorgesneden, heel handig) en een assortiment sushi.

Eten en drinken in Taiwan is echt zeer goedkoop, bovendien puilen de straten uit van restaurantjes en eetstalletjes. De NT$ (New Taiwanese Dollar) staat momenteel op zo'n 45 NT per euro. Dat is ongeveer zo veel als de oude Belgische frank wat omrekenen overbodig maakt.

Een grote ijsthee in een goed theehuis kost zo'n 70 NT. In de supermarkt een assortiment sushis uitkiezen kost je 10 NT per stuk. Een (lekkere!) sandwich met spek en ei heeft me vanmorgen 21 NT gekost. Lekker uit gaan eten doe je voor een 100 à 200 NT. Van eten zal ik hier alvast niet arm worden!

Gisterenavond heb ik eerst mijn eerste foto's van de reis opgeladen op Flickr (bekijk mijn foto's), en nadien met Skype aan het spelen geweest. Ik heb voor 10 € Skype krediet gekocht waarmee je dan naar telefoonnummers overal ter wereld kan bellen. Een gesprek met mijn broer van 20 minuten kostte me 0,40 €. Twee eurocent per minuut maat, bel daarvoor maar eens intercontinentaal! Gesprekken met GSM's zijn wel merkbaar duurder, daar ben je na 5 minuten al meer dan een euro kwijt (wat nog goed meevalt natuurlijk). Toen was het thuisfront gerust en kon ik gaan slapen.

In de vooravond had ik nog een koude douche genomen. Dat is hier echt een must. Zonder één of meer koude douches op een dag kom je er niet. Er heerst hier zo'n broeierige, vochtige warmte waardoor je heel snel plakkerig wordt. Zo'n koude douche is een enorme verademing. Je wordt er wel weer wakker van, en met bezig te zijn merkte ik eigenlijk niet hoe moe ik was. Het was ondertussen 2 uur 's nachts plaatselijke tijd (zo'n 8 uur 's avonds in Belgie). Toen ik echter in mijn bed lag viel ik als een blok in slaap, en werd pas rond 11 uur vanmiddag wakker.

Mijn valling is aan het beteren vandaag. Ik heb wat Tai Chi gedaan en ben toen op zoek gegaan naar ontbijt. Gelukkig sprak de juffrouw in het sandwichkraam Engels, of ik was niet ver gekomen. Maar ik heb foto's van de prijskaart genomen, zodat ik tegen morgen de nodige woordenschat kan inoefenen.

Ik wou naar de Universiteit wandelen om mijn registratie af te handelen, maar na vijf minuten voelde ik me bekaf. Vermoedelijk zit die valling nog wat in mijn lijf, en dan dat warme weer, het drukke verkeer... Ik heb me dan even in een parkje gezet, en nadien een heerlijke ijsthee met passievruchtensmaak gaan drinken. Nog een ijsthee for the road, en dan verder gewandeld naar Feng Chia Da Xue, de grote school. Daar alles geregeld zodat ik nu tot 5 september op mijn gemak ben. Kan ik rustig mijn Chinees oefenen voor de placement test die zal bepalen in welk niveau ik begin.

Op de weg terug nog wat rondgekuierd in de straatjes rond Feng Chia waar veel gezellige winkeltjes zijn. Voor 599 NT nog twee lichte shortjes gekocht, in de Carrefour wat proviand ingeslagen, en huiswaarts gekeerd.

Na een koude douche ben ik dan begonnen mijn 'flashcards' na te kijken. Toen ik Chinees leerde heb ik van alle woordenschat kaartjes gemaakt met de Chinese tekens, uitspraak en betekenis. Ik heb toen echter het Chinees van China geleerd, waar ze sommige tekens anders schrijven. Dat komt doordat de Maoisten een vereenvoudiging van het schrift hebben doorgevoerd om het analfabetisme tegen te gaan. In Taiwan zwaaiden de Chinese nationalisten toen al de plak, die niets moesten hebben van wat die communisten allemaal bedachten. (Meer over de situatie China/Taiwan in een latere post). De 'traditionele' tekens die ze hier gebruiken zijn wel iets complexer, maar ze bevatten ook meer van de oorspronkelijke systematiek. Chinees is een heel logische taal in a way. Ik ben dus wel blij van nu de traditionele tekens te leren, maar ik moet wel al mijn kaartjes nakijken en velen aanpassen. Het betreft zo'n 1500 kaartjes, dus dat zal vandaag nog niet rond zijn :)

Als uitsmijter nog een filmpje van de Taiwanese verkeerslichten voor voetgangers. Vond ik best grappig toen ik ze de eerste keer zag.